vrijdag 9 oktober 2015

I - DE OCHTEND

Er is opnieuw weer een #boostyourpositivity-campagne aan de gang. Vorige keer was ik hopeloos te laat om mee te doen, maar deze keer smijt ik mij erin. Ale, ik waag een poging. We weten allebei dat ik meestal nogal een quitter ben op zulke vlakken. 't Is niet omdat het mij dan aan goesting ontbreekt, maar eerder omdat ik hier dan een hele tijd op het scherm zit te staren zonder dat er ook maar iets in mijn gedachte opborrelt. Met uitzondering van de was die ik nog moet plooien. (zucht)

Maar kijk, een nieuwe campagne, een frisse start, niet waar? Het eerste thema gaat over de ochtend: wat is jouw routine, wat wordt er als ontbijt gegeten, hoe hard slaat de keuzestress toe als ge op het laatste moment nog een outfit uit de kast moet zien te toveren enzoverder. Ik heb daar allemaal gene last van want ik heb nu eens de meest makkelijke ochtend van deze week uitgekozen om dat eens een keer uit te lichten, nl. de ochtend waarop ik moet gaan werken en mijn kinderen in pyjama naar de meme mogen om daar nog wat na te dutten voor het haardvuur, rustig te ontbijten en nadien nog een lekker lang bad te nemen met miljoenen schuimbubbels op het water. As we speak zitten ze waarschijnlijk een speculaasje te soppen in een tasje warme chocomelk. De pietzakken.
1. OPSTAAN!

I'm in love with the snooze button. Echtig waar. Ik heb op zijn minst 4 wektijden (6u20, 6u30, 6u35, 6u40) in mijn gsm-menu staan, waarbij ik voor elke wektijd nog eens de snoozeknop durf te gebruiken. Shame on me. Ik ben absoluut geen ochtendmens en hoezeer ik het ook zou willen: na jaren proberen, heb ik mij erbij neergelegd dat ik het nooit ofte nimmer zal worden.

2. DOUCHEN

Van warm naar heet naar lauw naar koud naar warm naar koud naar heet naar lauw naar koud tot mijn lijf ontwaakt uit de slaapcoma waarin ik verkeer. Ik maak ook mijn haar iedere keer weer nat en durf dat ook wel eens alle dagen te wassen. Want ale, hoe zalig is dat niet om met uw nat haar buiten te lopen in de frisse wind? Ik hoor mijn moeder dan altijd in het achterhoofd "pas maar op dat ge gene fleuris* opdoet" zeggen en dan voel ik mij een echte rebel. "Kijk moeder, ik loop met nat haar in de wind! Wa gaat ge nu zeggen? HE?" ;-)

3. AUTO IN EN WEGWEZEN

Ik plug mijn gsm in en doorblader mijn Spotify-playlists op zoek naar muziek die bij mijn humeur past. 's Ochtends ga ik steevast voor oldies, gewoon omdat die meestal zo dansbaar en vrolijk zijn. En het zijn ook gewoon fantastische meezingers. Eenmaal aangekomen op het werk maak ik meestal een theetje. Computer aan, telefoon van het antwoordapparaat, inloggen op Kleos en ik ga de dag weer tegemoet, one file at a time.


Ergens zoekt ge waarschijnlijk naar het gedeelte 'ontbijten'. Stop met zoeken, zeg ik u! Ontbijten is voor mij meestal snel een boterham in de auto oppeuzelen of de honger verdragen tot ik 's middags mijn lunch eet. Slechte gewoontes, ik weet het. Als we nu geen vriendjes meer kunnen zijn, dan kan ik er begrip voor opbrengen.


En ge vraagt u misschien af hoe onze ochtend eruit ziet als de kinderen wel naar school moeten?

Ergens tussen 'douchen' en 'de auto in en wegwezen' komt er nog zo'n zeer heikel puntje; kinderen wakker maken, te eten geven, boekentassen inladen, aankleden en alle hygiënische te verrichten taken uitvoeren. De meeste avonden maak ik de inhoud voor de boekentassen reeds in orde (boterhammetjes smeren, agenda handtekenen, koeken en fruit klaarleggen, drinkbekers vullen) en leg ik de kleding klaar maar, ik durf dat (meestal) wel eens te vergeten. Niet uit luiheid of laksheid maar gewoon echt vergeten. Ergens in het midden van de nacht word ik dan wakker met de enorm stresserende gedachte dat ik nog al die zaken in orde moet brengen terwijl ik nog in een kleine slaapcoma vertoef.

Gelukkig werken mijn kinderen wel goed mee en kennen ze ondertussen al de routine. Eerste aankleden en klaarmaken, dan eten, dan boekentas inladen, dan schoenen aandoen, jas aandoen en vertrekken. Heel dat proces duurt ongeveer een uurtje dus wanneer ik ze om 7u wek zijn we om 8u de deur uit om een twintigtal minuutjes in de auto te vertoeven, op weg naar school.

Nu het trouwens kouder wordt, zit Fiore steeds in haar stoel te rillen en is het eerste wat ze vraagt "ikke ijskou, mag het warm ies op?". Zo rijden we dus in deze relatief gewone temperaturen al met onze chauffage aan.



* dat is blijkbaar een dialect woord voor een ferme longontsteking. Ik heb ook wel geruime tijd lopen uitzoeken wat dat eigenlijk betekende.

4 opmerkingen:

  1. "dan voel ik mij een echte rebel. "Kijk moeder, ik loop met nat haar in de wind! Wa gaat ge nu zeggen? HE?" ;-)"
    Zàlig en echt zooooo herkenbaar! Het is een waar plezier om over je ochtenden te lezen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, leuk om lezen! Echt allemaal kei herkenbaar. Hier ook lang blijven liggen, geen ochtendmens, haar nat in de auto, niet ontbijten, en zelfs de Kleos opzetten (maar dan liever met een tas koffie) :D. Alleen durf ik echt uit luiheid de zakken de avond tevoren niet klaarmaken. OEPS :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zalig, we zitten in hetzelfde schuitje! :D Die tassen moet ik echt op voorhand klaarmaken, anders lijkt het 's morgens alsof ik gestraft word. 't Is gewoon de hel om dan er nog aan te moeten beginnen.

      Verwijderen