woensdag 17 augustus 2016

Me-time

source

Kunt gij het u nog herinneren? De allerlaatste keer dat je de hele dag ging winkelen, tot de blaren op je voeten verschenen en je het laatste uur twijfelde of je die paar meter naar de auto met of zonder schoenen zou wandelen? De hele dag voor jezelf had gereserveerd, vanaf je opstond tot de dag nadien, om gewoon de hele dag in de zetel te liggen en series te bingewatchen? Dat je jou voor de gelegenheid helemaal uitdoste en urenlang in de badkamer stond, om er maar pas uit te komen als je er piekfijn uitzag? Dat je in de spiegel keek en dacht 'damn kind, ge ziet er uit om door een ringske te halen'? Awel, ik niet meer.

Toen ik laatst in de Esprit in het koopcentrum een nieuwe jeansbroek aantrok, omdat mijn moeder zich verschrikkelijk ergert aan mijn slonsgehalte dat met de dag stijgt, had ik zin om mijn bankrekening leeg te shoppen. Wat nieuwe kwalitatieve kleding, een paar splinternieuwe sneakers en zo een nieuw geurtje, dat leek ik wel eens verdiend te hebben. Maar: bills, bills, bills en ook: winter is coming waardoor ik beter voor mijn kinderen een hele nieuwe winteroutfit kon samen kopen in plaats van te investeren in mijn eigenwaarde. Nog een nieuwe parfum, Stephanie? Nah, deodorant will do.

Vandaag viste ik een lang vergeten nagellakje uit mijn tas en lakte mijn nagels perzikroze. Ik liet de kinderen achter bij mijn lief en trok met een vriendin naar de late night shopping avond van Pand 42. We aten sorbet bij de Foubert. Daarna deden we een tiental pokéstops aan (ik heb dit echt gezegd), reden we naar huis en nu typ ik dit stukje. Want voor het eerst in een zeer lange tijd voelt het alsof ik me-time had. Rustige, kwalitatieve me-time met perzikroze nagels. Want soms is het leven ook nog schoon in een momjeans en sneakers, en voldoen enkel gelakte nagels om de ideale me-time te hebben.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen