21/04

Hoe geweldig inspirerend is dit? (ik krijg zowaar opnieuw een verlangen naar de tijd van mijn neusringetje)

De eerste seconden zijn zo herkenbaar voor mij: voor een rayon in de supermarkt staan & zoeken naar eieren van vrije uitloopkippen. Scharrelkippen in een overdekte binnenruimte hebben het helaas niet veel beter dan hun soortgenoten in legbatterijen dus zoek ik altijd naar eitjes van kippen die ook buiten mogen lopen. Daarom besloten ik samen met de buren twee zomers geleden om zelf kippen te houden zodat we verse eitjes konden eten. We kochten 3 Mechelse koekoeken maar kregen er helaas ook een rattenplaag bij. Tot daar het kippenverhaal. Bummer.

Uiteindelijk lijkt het me geweldig als je zo zelfvoorzienend kan zijn. We hebben hier in België natuurlijk al een mme Zsazsa die het ons op grote schaal voordoet doch eigen groentjes kweken in een kleine tuin of terras is immers niet zo vanzelfsprekend als in grote veld. Ook het houden van dieren (al zou ik ze enkel willen om het gras schoon kort te houden) op een kleine oppervlakte lijkt me ook niet vrij makkelijk. Je moet zorgen voor voldoende ruimte & een deftige schuilplaats. Het heeft geen zin om dieren te houden wanneer je er niet deftig voor kan zorgen, of het nu een vis, een hond, een geit of een paard is, uiteraard. Een boegbeeld voor minituintjes en terrasjes dringt zich dan ook op. Misschien kunnen enkele groene zielen zich hier eens op storten? ;-)

Hoe dan ook, bovenstaande wakkerde mijn tuingevoel alweer aan. Buiten het zaaien van mijn tomatenplantjes, werd er in mijn tuin niet veel meer verricht. De perenboom (ziekte) & frambozenstruiken (op een slechte plaats geplant & dus niet-snoeibaar) werden volledig weggehaald vorig najaar. En that's it. Misschien wordt het wel eens tijd voor een deftig tuinplan waar eetbaar de norm is.

Mandela Day

De hongerigen spijzen & de dorstigen laven, hier wordt flink gewerkt aan barmhartigheid.
Speciaal voor Mandela Day doet dierenliefhebster Phéline haar ultrageheime recept uit de doeken, de grootste lekkernij voor vogeltjes, nl. spasiewalla.

Let goed op, she will only show this once.

Men neme:
- zand - stekeltjes - water - lang gras* - kleine blaadjes - bloemen (optioneel) - een assistente

* : normaal gebruikt men regenwormen & verse slakken, maar ze verkoos de vegetarische versie, natuurlijk.

Stap 1: kommetje vullen met zand, vanzelfsprekend.

Stap 2: kleine blaadjes toevoegen. In ons geval waren het de blaadjes van de eucalyptusboom.

Stap 3: water toevoegen. Liefst uit het nabijgelegen zwembad. Dit is ook de ideale gelegenheid om de assistente nog wat zand te laten toevoegen, mocht de verhouding zand/water niet zo goed zitten.

Stap 4: gras toevoegen voor de vegetarische versie. Anders kan u even in de aarde ploeteren om enkele onschuldige regenwormpjes op te offeren.

Stap 5: stekeltjes toevoegen.

En klaar is kees!

Optioneel nog een bloemetje of 2 erbij, presentatie doet een gerecht vallen of staan, nietwaar?

Tientallen hongerige vogels werden gelaafd & gespijzigd. Onze 67 minuten aan spasiewalla maken werden volbracht. Het bewijs daarvan vindt u verspreid terug over het gazon. En die van u?