Het lukte, het lukte, yeah! Yes, we did it! Het lukte *Dora-dansje*

Het was hier de laatste tijd weer uiterst stil. Ik wou iedere week een Instagram-overzichtje posten, wat actiever zijn, relevante dingen posten maar bon, we kunnen het er over eens zijn dat ik heb gefaald. In my defense: ik ben van 't straat geraakt. Alvorens hij zich zal realiseren dat ik eigenlijk toch niet zo geweldig ben, moet ik nu dingen doen die ervoor zorgen dat hij zich nooit meer zal bedenken. Zijn biertjes fris zetten, bijvoorbeeld. Opstaan om koffie te maken & tientallen smsjes verzenden op enkele minuten met liefdesbetuigingen zijn ook zo'n mooie voorbeeldjes. Dat alles kost tijd natuurlijk. Mijn andere resterende blogtijd werd ook nog vervangen door het meekwelen van melige liedjes & nog meligere quotes pinnen, om die dan met hem te delen. "Oh schat, dit doet mij zo aan u denken. Oh kijkt! Dit doet mij aan ons denken." - zoiets dus. Ik kan er niet aan doen.

Maar ik ga mij herpakken. Genoeg met de meligheid! Het moet. En ik ga er nu mee beginnen. Ik zweer het. Eeeeennn ... START!

***

Na bijna 2 jaar young, wild & free te zijn, deel ik de grappigste conversaties/situaties/openingszinnen. Ze hebben mezelf & mijn vriendinnen genoeg voer tot discussie bezorgd, soms ook van een lach en een traan voorzien.

Laat het een les zijn, mannen.

1. Zeg nooit tegen een vegetariër dat jij vleezekes in bad eten het gezelligste vindt wat er bestaat. In dit geval zijnde, and I quote: "salamikubusjes van een befaamde delicatessezaak te Antwerpen waar ik elke 3 dagen mijn boterhambeleg ga halen."

2. Stuur nooit in het midden van een gewoon doorsnee gesprek een foto van je geslachtsdeel door. That is abso-fucking-lutely not done. Weet dat wij allemaal vriendinnen hebben die ook eens graag lachen.

3. "Put your make up on, fix your hair up pretty & meet me tonight in Atlantic City" is geen valide zin om iemand mee uit te vragen. Ook niet als ge Bruce Springsteen een geweldige gast vindt en zo; neen. Atlantic City bestaat trouwens niet in België, tenzij het één of ander groezelig café is waar de toiletten stinken & de stoelen doorgaans gebruikt worden om iemand knock out mee te slaan.

4. Het is ontzettend belachelijk om tijdens een eerste gesprek te concluderen dat het nooit iets zal worden omdat 1) de ene niet graag gaat skiën 2) de andere mozaïek in de badkamer mooi vindt & jij liever rechthoekige grijze tegels ziet. Waarom moeten singles trouwens tijdens een eerste kennismaking met iemand altijd peilen naar de mogelijkheden tot koppelvorming? Vriendschap tussen man & vrouw, is dat een ouderwets gedachtegoed?

5. Niemand ontvangt graag meermaals een e-mail waarin je uitvoerig iedere seconde van jouw voorbije dag beschrijft. Wij zijn niet geïnteresseerd in het aantal keren dat u het toilet bezocht, en al zeker niet of u toiletpapier heeft van Moltonel & de wc-rolletjes écht mag doorspoelen.

6. "Belt anders eventjes naar mijnen bureau. Mijn secretaresse zal dan wel een afspraak inplannen.".  
Nope, not going to happen. Als hij al geen moeite kan doen om zijn agenda er zelf bij te nemen, zal hij ook absoluut geen moeite doen om later uw kleedje van de droogkuis te halen, laat staan dat hij zijn orgasme zal uitstellen zodat een vrijpartij toch net iets langer dan 2 minuten zou duren.

7.  "Sorry dat ik de voorbije weken zo lastig tegen je deed. Ik weet gewoon niet hoe ik me moet gedragen met een schoonheid zoals jij in de buurt.". Er zijn zo van die mensen die je ook naar de prullenbak wil slepen om ze daarna helemaal van jouw harde schijf te deleten. Hoe cliché kan het overigens ook zijn...

8. Last but not least: "Mijn ex deed dat zo. Mijn ex zag er zo uit. Mijn ex, blablabla." Benader geen vrouwen als je niet op zoek bent maar enkel wil horen dat je terug naar je ex zou moeten gaan. Hoezeer ik ook van dat matchmaking genoot, des te meer ik kan snappen dat andere zoekende vrouwen er ontzettend slechtgezind van worden. Get over it, gasten!

Een goede raad voor elke stofzuigerfabrikant

Beste mevrouwen, mijnheren van Philips,

De voorbije 5 jaar heb ik 2 stofzuigers hun geest doen geven. Beide waren ze van het merk Miele, waarvan er toch wordt beweerd dat die generaties meegaan. De eerste had al jaren dienst gedaan bij mijn moeder & was eigenlijk al ver voorbij pensioengerechtigde leeftijd gekomen vooraleer ik hem in mijn handen kreeg. Hij bezweek onder de langdurige slavenarbeid. May he rest in peace.

De tweede was van een beduidend jongere leeftijd maar zijn levensduur was daarom niet langer. De reden voor zijn voortijdig heengaan lag aan het noodweer van 2 weken geleden. 't Lijkt mij schandalig dat een dergelijke stofzuiger al stuk gaat van het opzuigen van hagelballetjes. 't Is niet dat die nadien in uw stofzuigzak smelten ofzo. (zucht)

Omdat een vrouw zonder stofzuiger hetzelfde is als een man zonder auto, begon ik al snel de zoektocht naar een plaatsvervanger. Mijn stiefvader zei dat de belangrijkste criteria voor een nieuwe stofzuiger levertijd, zuigkracht, snoerlengte & geluidsoverlast zijn. Een goede vriend merkte daarbij op dat een lief aan dezelfde kwaliteiten moet voldoen. Over de noodzaak aan zuigkracht valt in mijn geval nog te discussiëren natuurlijk.

Uiteindelijk vond ik het geschikte model & op 18 juni bestelde ik hem via Bol.com. Ik liet hem inpakken, jawel, want als single worden deze helaas niet als moederdag- of verjaardagscadeau gegeven. Oh, bergen zou ik verzetten voor een verjaardag waarop ik een mixer, een pak badhanddoeken of rolgordijnen zou krijgen. Anyhow, de doos werd na een dag geleverd dus mijn blijdschap kon niet meer op. Daarna begon het leukste deel (feel the irony): dat ding in elkaar steken. Want hoe schoon, glimmend & praktisch hij er ook mocht uitzien, die 4-tal onderdelen moesten nog op de correcte plaats komen te zitten! Uiteindelijk was ik aan dat alles een 20-tal minuten bezig, waarna er nog één onderdeel naast mijn doos & instructieboekje lag. Tot op heden ligt het er nog steeds. Ik heb het "wisselstuk" genoemd & ergens diep in mijn kast verborgen. Vrouwenlogica, that is.

Ja, ik kom to the point nu. Ik schrijf graag een lange inleidende tekst alvorens ik aan mijn standpunt kom. Maar u was zo geduldig om al het bovenstaande te lezen, dat ik mijn verzuchting ineens deel. Mijn goede raad: speel in op de grote horde alleenstaande vrouwen met 2 linkerhanden, het ongeduld & het inzicht van een 3-jarige. Lever bij elke nieuwe stofzuiger ook even een technicus die het onding in elkaar kan steken. Of steek het gewoon geheel in zijn verpakking. Mijzelf & mijn geduld danken u.


Gegroet,

een vrouw.


PS: voor de rest werkt uw fabrikaat zo goed dat ik mijn stemgeluid erboven hoor. Mijn buren zullen dat eerder een negatief punt vinden. Excuses.

Ergens tussen PB's, bedrog & persoonlijkheidstesten.

Eerlijk toegegeven, op dit moment voel ik mij een beetje een bedrieger. Ik ben absoluut niet op zoek naar een relatie. Mijn hoofd vertoeft momenteel in een stand van "wat wil ik - wie ben ik" na de laatste stukgelopen fling. Die eindigde omwille van mijn eigen karakter, waarvoor ik mezelf nog vele keren denkbeeldig met het hoofd tegen de muur zal slaan, & lag dus niet aan de man, die in se dus geen klootzak was. Dat deed me inzien dat ik misschien toch wel van mijn "alle mannen zijn klootzakken"-slagzin afscheid dien te nemen. Of dat deze op zijn minst toch een kleine herziening vraagt. En daarom is het beter dat ik me nu gewoon tussen de mannelijke aardbewoners meng in plaats van ze af te stoten of me er voor af te schermen. Bitterzoet, op deze manier. Al vraag ik me soms toch nog af waarom ik het doe want ...

Meest ontroerende pick up-line tot hiertoe: "hey princesje zin om af te spreeken xxxxxxxxxxx" - komende van een 35-jarige man, jazeker. De tranen bolden bijna over mijn wangen om te zien dat mannen die al 35 jaar op deze aardbol rondlopen, nog steeds niet 'prinses' noch 'spreken' correct kunnen schrijven. Hetzelfde ging op voor het niet gebruiken van leestekens of hoofdletters.

Kernwoorden waarvan 3/4de van de mannen vinden dat het henzelf omschrijft: trouw, lief, zorgzaam, betrouwbaar. Ja, ik weet het. Ik kon het ook niet geloven toen ik het voor het eerste las. 't Valt ook op dat mannen zichzelf over het algemeen ook als 'aantrekkelijk' beschouwen. Iets wat voor vrouwen meestal wat moeilijk ligt om zichzelf onder die noemer terug te vinden.

Wie mij het eerste contacteerde: iemand van 33 met een gelkuif, postcode 9120, die aan fitness deed. Ik kon wel huilen. Fitness gast, serieus? Zie ik eruit als iemand die naast een afgetrainde, zonnebankbruine & afgelekte man wil lopen? Je ne pense pas, hein. Nonchalante types hebben bij mij nog steeds de overhand. Maar ook niet te nonchalant, natuurlijk. Een zwerm vliegen rond zijn hoofd & kapot schoeisel zijn nu ook niet meteen de meest aantrekkelijke zaken.

Meest directe eerste bericht: "dag jij, mijn nummer is ****. Je mag me bellen." Alsof ik stond te springen om een compleet onbekende op te bellen. Ik twijfelde even om anoniem te bellen & een hijgtelefoontje te plegen maar dat ligt niet echt in mijn aard.

So this one time, at this datingsite.

Dagen geleden werd ik eraan herinnerd dat ik ooit een belofte maakte. Ergens vorig jaar moet ik gezegd hebben dat, wanneer ik geen partner zou hebben tegen de zomervakantie van 2014, ik mezelf zou inschrijven op een datingsite. Ahum. Belofte maakt wel degelijk schuld & dus schoot ik in actie. Het gegeven 'datingsite' werd op google ingetypt om te zoeken wat er zowat allemaal voorhanden was, kwestie van niet de eerste de beste te kiezen. Toen ik mijn keuze had gemaakt (& de krantenartikels met 'serieverkrachter zoekt slachtoffer via datingsites' negeerde), kreeg ik een gigantische vragenlijst voorgeschoteld. In het midden van een frituur vulde ik deze in, samen met een vriendin & 2 andere onbekende klanten, sociaal als ik ben, om af & toe eens te schaterlachen met de gestelde vragen. Want ja, 2 tekeningen tonen met ofwel een vlekkerig fallussymbool, ofwel een subtiele verwijzing naar schaamlippen, met de vraag welke u het meeste aanspreekt, doet u toch nadenken over wat ze hiermee net proberen te bereiken.

Na een uurtje (zucht) kreeg ik een persoonlijkheidsanalyse, waar ik nog eens flink met de neus op mijn impulsiviteit & assertiviteit werd gedrukt. Zeer bitter. Maar ook: "evenwel bent u in staat tot diepe en sterke gevoelens, wat u tot een liefdevolle en betrouwbare partner maakt", wat dan wel weer positief was. Volgens hen is de ideale man voor mij ook iemand bij wie ik "beschermende" gevoelens dien op te wekken & het klassieke rolpatroon dien te volgen. Ik heb mijn ogen nog nooit zo hard gerold als toen.

In ieder geval: we zijn momenteel bijna een dag & half verder sinds de aanmaak van mijn profiel. Ik kreeg intussen van 16 mannen een bericht, waarvan ik er 14 onmiddellijk verwijderde. De andere twee maakte ik duidelijk dat het mij niet te doen was om af te spreken & om over een maand aan koekenetenke te doen.
Oh, the irony. Oh, the assertiveness.