Deze middag haalde ik mijn jongste dochter van school. Een stuk, want de grootste vertrok deze ochtend op boerderijklassen. De speelplaats lag er akelig stil bij. Ik babbelde nog even met wat andere moeders. Ik keek niet op mijn horloge, niet naar mijn gsm, maar naar mijn dochter die bovenop een klimrek zat te giechelen.

Onderweg naar huis koos ze zelf de muziek en mocht ze co-piloot zijn. "Links, ahnee, recht" en oeps, net te laat. Ik sloeg opzettelijk de (verkeerde) straat in die ze eerst aangaf, waarna ze met haar vingertje op het scherm van het gps-toestel zocht hoe ze zo snel mogelijk bij de vlag (aka ons huis) kon geraken. We reden een gigantisch grote omweg, maar we zagen gebouwen, mensen en dieren ("was dat nu een fleesmuis?") die we anders niet zouden gezien hebben.

Ik maakte zelf avondeten, wat rijst met homemade appelmoes en een dinoburger. Zij dekte de tafel met de benodigdheden die ik had klaargelegd, ik liet de appelmoes overkoken in de microgolfoven. Ze voegde ook één ding dat ik niet had klaargezet: een theelichthouder. Ze deed er een theelichtje in en vroeg of ik het wou aansteken. "Hihi, da's wel veel te gezellig he?"
"Jij hebt wel je best gedaan, mama. Ik ben fier op jou!", zei ze met haar mond vol dinoburger. Het kind dacht waarschijnlijk dat ik een hele middag bezig was geweest met het vormgeven van een hamburger zodat zij van een T-rex kon smullen maar he, 't kon haar maar smaken. Ze at alles op zonder gemor, zelfs haar appelmoes!

We gingen samen in bad. Ze vertelde verhaaltjes en ik moest raden of ze echt waren gebeurd. Soms verzon ze een verhaaltje en riep ik "verzonnen!" terwijl ze bleef volhouden dat het echt gebeurd was. (Als iemand van jullie ooit hoort dat wij een egel hebben opgegeten omdat ie lijkt op een vogelnestje: that dit not happen.) Haar pyjama hing op de verwarming. Toen ze die aantrok klonk er een gelukzalige zucht.

Onderweg naar bed nam ik haar op mijn arm. Ik stopte mijn neus in haar versgewassen haren en snoof de geur van de shampoo op. Ik hield ze zo stevig vast dat ik dacht dat ze in twee zou breken als ik mijn greep nog iets steviger aanvatte. Maar dat deed ze niet. Ze legde haar hoofd op mijn schouder. Tijdens het verhaaltje zei ze: "Nu was een leuke dag. Wij zijn nu echt dikke vrienden. Gaan we dat morgen opnieuw doen?". Het was een zin die mij de hemel inprees, maar ook de hel aanduidde.

In mijn hoofd klinkt al enkele dagen dezelfde boodschap. Kan ik het maken om, als moeder van twee kinderen, de ellendige lange rust te nemen die mijn huisarts me aanbeveelt? Kan ik het maken om niet meer te werken voor een loon, maar terug te vallen op een ziekteuitkering die slechts 60% hiervan omvat, enkel en alleen omdat mijn hoofd nu liever in de neerslachtigheid vertoeft? Vandaag maakte de eenstemmigheid plaats voor een tweede stem: hoe kon ik het maken om al deze momenten aan mij voorbij te laten gaan en door het leven te haasten?

U vindt mij vannacht in bed met een vers topic om over te piekeren. Ik wou dat ze in mijn hoofd ook lekkere latte's serveerden far past bedtime.

Bladerdieren.

Als ik zeg dat we de herfstkriebels te pakken hebben, dan meen ik het ook. In de nasleep van mijn zenuwinzinking heb ik geprobeerd me bewuster te worden van wat ik wil/voel. Ik had (en vooral ook: heb) een absolute nood aan ontspanning en rust in mijn hoofd. Er is voor mezelf geen betere manier om deze te vinden dan te wandelen in het bos. Een mooie wandelplek vlakbij mijn voordeur is Hof ter Saksen. De wandelpaden zijn er mooi onderhouden, het is er niet te druk en je kan verschillende routes nemen waardoor je niet gebonden bent aan een lange of korte tocht. Je maakt je wandeling nl. zo lang je wil.

Voorbije zaterdag maakte ik mijn kinderen warm voor een wandeltocht. We namen een katoenen zakje mee waar ze nootjes, bladeren en takjes in mochten verzamelen om nadien mee te knutselen.

Insectjes zoeken! 

Fiore wou perse haar muts opzetten omdat haar hoofdje het koud had. Ik vraag me af wat dat in de winter zal worden... :)

Eenmaal thuis werd er geplakt en gesneden, hier en daar een oogje of een mondje met alcoholstift toegevoegd. Wist ge trouwens dat de binnenkant van een bolster den teddybeer van de natuur is? (dixit Phéline)

En tadaaaa.... 

 Fiore maakte een olifant, met een beetje help van yours truly.

Phéline maakte dan weer helemaal alleen haar blije rendier. Het springt van geluk, dat ziet ge.

Inspiratie voor onze bladerdieren vonden we trouwens via hier.

7 herfstige dingen - to do!

Toen Andy Williams 'It's the most wonderful time of the year' zong, had hij toch wel beter gekozen om dit toe te schrijven aan het nakende herfstseizoen dan aan Kerstmis. Toegegeven: Kerstmis heeft absoluut zijn charmes maar de herfst biedt een heel seizoen lang gezelligheid. Toch veel beter, niet waar? Alhoewel we nog niet in het herfstseizoen zijn aanbeland (bijna!), heeft het er nu toch al een tijdje een pak van weg. Ik voel het in ieder geval al behoorlijk kriebelen. Ik maakte een persoonlijke top 7 van dingen die ik sowieso moet gedaan hebben dit seizoen, maar zeg nu zelf: 't zijn dingen die iedereen in de herfst wel een keer moet gedaan hebben.


∆ leren haken/breien 

Met stip. Omdat mijn gedachten verzetten nog steeds enorm veel energie vergt, hoop ik met een huiselijke hobby (die bovendien nog productief is) mijn hoofd te kunnen leegmaken. Tegen het einde van de herfst wil ik op zijn minst een schoon dekentje van de befaamde granny squares hebben. Zo eentje bijvoorbeeld.


∆ een appelgerecht bakken

Een lekker warm stukje appeltaart met een bolletje ijs of appelbollen in de oven. Yummers! Ik kijk er al zo naar uit!


∆ ga het bos in voor minstens een hele middag

Is er iets passiefs waarvan je een gezond gevoel krijgt? Stel het u voor: uw warmste kleren aan, kinderen en/of huisdieren in uw kielzog en een gigantische wandeling maken. In de auto laat je een picknickdeken liggen, een thermos met warme koffie, thee of chocolademelk om na afloop gezellig op te drinken en na te keuvelen. Oh. <3


∆ kindergriezelavond houden

Dit is een jaarlijkse traditie in ons gezin. De film die sowieso op het programma staat is Hocus Pocus. Ik schreef hier eerder een kort stukje over kindvriendelijke griezelfilms.


∆ herfstbarbecue

Bij ons werden de barbecue bij de minste zonnestraal aangestoken. Ook nu zou ik graag die traditie in ere houden. In plaats van slaatjes en koude gerechten kunnen de side dishes dan perfect warme gerechten zijn zoals bijv. pureepatatjes, gegrilde groentjes, ....


∆ mezelf nestelen voor een knetterend vuurtje

Of het nu een haardvuur is of een kampvuur; het maakt me geen barst uit. Het enige wat telt, is dat ik de hele tijd in de warmte kan zitten, boek in de hand, met het geluid van het knisperende vuur op de achtergrond.


∆ Rock that pumpkin! 

Gerechten met pompoen erin verwerkt, het uitsnijden of uithollen van een pompoen, sierstukjes maken met kleine pompoennetjes - ik wil iets doen met een pompoen. Pinterest, give me some inspiration, please!


'k Zie het al helemaal zitten. Ik stelde voor de gelegenheid zelfs al een herfstplaylist samen op Spotify.

▼▼▼ CHECK ▼▼▼