Kindvriendelijk griezelen (met een vleugje nostalgie)

Traditiegetrouw kijk ik met de dametjes in het weekend van de herfstvakantie diverse griezelfilms. Het daglicht houden we door gesloten rolluiken buiten. Theelichtjes zijn geweldige vervangers om een griezelige sfeer te creëren voor kinderen. We houden dan te pas en te onpas een dekentje voor onze ogen & vreten onze buikjes vol met gekarameliseerde popcorn. Gezelligheid troef!

Helaas, dit weekend weken we af van onze gewoonte gezien we het, uhm, een beetje vergeten waren. Schaamte alom. Maar desalniettemin delen we onze favoriete films in de hoop dat we toch nog enkele kinderzieltjes gelukkig kunnen maken met onze kindergriezelfilmkennis (ofzoiets).

Ik begin met onze persoonlijke top 3:

1. Hocus Pocus

Met stip op één. Hocus Pocus gaat over Winifred, Sarah en Mary Anderson, drie heksenzusjes, die opnieuw tot leven worden gewekt. Door een maagd, jawel. Clichégewijs moeten de drie voor zonsopgang opnieuw gedood worden omdat ze anders de onsterfelijkheid verkrijgen. Doorspekt met een sterrencast (S.J. Parker! Bette Midler!), een sprekende kat, een schone cover van 'I Put a Spell on You' met hoog entertainmentgehalte en voorzien van de nodige dosis humor voor zowel groot & klein.

2. The Witches

Verfilming van het gelijknamige Roald Dahl-boek. Voor wie het boek (of de film) nog niet kent: de oma van Luke vertelt hem over heksen die zich hebben verenigd in een organisatie met maar één doel: alle kinderen uitroeien. Ook bij deze zijn de clichés alom vertegenwoordigd. Heksen met puisten op hun neus die kinderen betoveren met behulp van toverdrankjes, spooky! Wederom zorgen twee kinderen en de oma voor de teloorgang van de heksen.

3. Casper

Qua schattigheidsgehalte scoort deze ongetwijfeld hoog. Lieve Casper naast een mooie Christina Ricci zijn waarschijnlijk de beste combo uit de gehele filmgeschiedenis. Het verhaal zal ik hopelijk niet meer uit te doeken moeten doen aangezien Casper tot ieders jeugdsentiment toebehoort. En anders: shame on you en maakt dat ge voor uwen tv zit! Die andere film waarin Ricci meespeelt, nl. The Addams Family, leent zich ook uitstekend voor kindergriezelavond.

Misschien zou een Harry Potter-marathon ook niet slecht misstaan in deze top 3. Speciaal voor alle Potter-fans heeft J.K. Rowling voor Pottermore trouwens een kortverhaal geschreven over Dorothea Omber. De moeite waard om even te checken.

In onze dvd-kast staan nog de volgende DVD's, die ook wel de moeite waard zijn, maar die geenszins kunnen tippen aan onze 3 beste films (op eentje na):

The corpse bride - Married, huh? I'm a widow.
E.T. (nog iets te griezelig voor de kindjes)
Beetlejuice (kon evengoed in de top 3 gezeten hebben)
Hotel Transylvania
Ghostbusters (voor de theme song alleen al)
Paranorman
Nightmare before Christmas (m'n allereerste kennismaking met de films van Tim Burton)
Monster House

Bronnen: hier, hier.

Frozen

Toegegeven: een film kijken die zich 3/4de van de tijd in de sneeuw afspeelt terwijl het buiten 18 graden is; het is wel wat contradictorisch. Maar de dochter wou perse Froojsen zien dus ik gaf eraan toe. Het is te zeggen: ik gaf er 6 keer aan toe. Met popcorn & fleeceken in de aanslag.

Frozen kon mij absoluut niet bekoren zoals Brave of Wreck-it Ralph (aanrader!) dat hebben gedaan. Ik ben bovendien absoluut geen fan van films waarbij je binnen de eerste 10 minuten al weet wat er zal gebeuren. Maar kom, de dochter vond hem in ieder geval wel geweldig & dat is toch het enige waarvoor ik telkenmale opnieuw dat plaatje in de dvd-speler schuif.

Sinds ik Frozen heb gezien, zing ik in gedachten "laat het los, laat het looo-hooos" wanneer ik een elastiekje uit mijn haren haal & wens ik voor het toeziend oog van honderden mensen met een arrogant gezicht te eindigen wanneer ik "de vrieskou, daar zat ik toch al niet mee" zeg. Helaas kom ik er niet mee weg. Op mijn paspoort staat nog steeds niet 'sprookjesfiguur' in plaats van Belg & dus zal ik mij maar wat inhouden. Mannen zouden evenwel wegkomen met het gedrag van prins Hans van de Zuidereilanden. Ik kan namelijk met zekerheid stellen dat hij gebaseerd is op een man van vlees & bloed.  Geen enkel sprookjesfiguur kan zo hard zijn, op een echte man na. (De jobstudent (m) van vorige week zei me trouwens dat mannen geen gevoelens hebben. Ik ben dus niet de enige die hier conclusies trekt.)

Ik wou mijn dochter een cijfer laten geven aan de film op de schaal van 1 tot 5. Dat leek mij wel tof. Ze vond het grappigste dat die sneeuwman smolt en zijn neus af was. Ze vond het minst leuke dat die bruine prinses aan die witte prinses haar handschoen trok. Wat werd gevolgd door: "MAAAAAARRRR, ik wil niet meer vertellen, mama! Ik heb hoofdpijn! Weet je niet?"

Blijkbaar was die inspraak op zo'n jonge leeftijd toch nog niet zo'n goed idee.